موکل مراجعه و ادعا میکنه که یکی از دوستان فرزندش بنام علی ساعت ٢۴ دو ماه قبل به درب منزلش مراجعه و فرزندش را سوار بر موتور سیکلت کرده و ساعت ٢:۴۵ بامداد بعلت تصادف به کما رفته و دو روز بعدش فرزندش فوت شده و از قضا موتور سیکلت هم سرقتی از آب در اومده.
شکایت مطرح میشه جهت تعقیب علی به اتهام ایراد صدمه غیر عمدی ناشی از تصادفات رانندگی و مطالبه دیه، از اونجایی که ماموران نیروی انتظامی بعد از اورژانس رسیده بودند سر صحنه تصادف، هیچ کروکی ای نکشیده و اصلاً معلوم نبود که به چه نحو این تصادف رخ داده و از طرفی به این دلیل که دو ماه از حادثه گذشته بود هیچ تصویر ویدئویی ای موجود نبود و همه ی تصاویر از بین رفته بودند.
تقریباً به بن بست خورده بودم و چون شاهدی هم نداشتیم اثبات سخت شده بود، از بازپرس درخواست کردم دستور بده تا شماره تماس و مشخصات تماس گیرنده با ١١٠ رو بگیریم و از ایشون هم تحقیق کنند که مورد موافقت ایشون واقع شد. تماس گیرنده آقایی بودند که حاضر شدند شهادت هم بدهند که راکب چه کسی و سرنشین چه کسی بوده و از طرفی تمام جزئیات یادشون بود و کروکی تصادف و جانمایی پس از تصادف رو روی صورتجلسه ترسیم کردند.
علی بعنوان مطلع احضار شد و در اظهارات خود عنوان کرد که متوفی با موتور سیکلت به درب منزل ما مراجعه کرد و بعد از تماس با من، من رو سوار کرد و به مرکز شهر رفتیم و از اونجایی که سرعت ما زیاد بود، من سرم رو روی شونه ی متوفی گذاشته بودم و اصلا ندیدم چه اتفاقی افتاد و بعدش که بهوش اومدم متوجه شدم بیمارستانم.
بعد از اظهارات متهم، از بازپرس محترم ١_نقطه زنی(BTS) شماره تماس متهم(علی) و متوفی ٢_ارجاع امر به کارشناس تصادفات رو درخواست کردم.
پاسخ رسید که:
اولاً متوفی به هیچ وجه به درب منزل علی مراجعه نکرده لکن علی(متهم) ساعت ٢۴ در محدوده ی منزل متوفی با ایشان تماس داشته است در نتیجه خلاف اظهارات متهم احراز شد.
ثانیاً کارشناس پرونده نظر دادند که برخلاف اظهارات متهم(علی)، حسب بیست و سه سال تجربه در امر کارشناسی تصادفات، بر اساس:
الف_نحوه ی برخورد موتور سیکلت
ب_کروکی ترسیمی شاهد تصادف
ج_میزان صدمات وارد بر متهم و متوفی
متهم پرونده راکب و متوفی سرنشین موتور سیکلت بوده اند.
در نتیجه با استناد به دلایل فوق، ایراد صدمه ی غیر عمدی ناشی از تصادفات رانندگی از سوی متهم پرونده احراز و قرار جلب به دادرسی صادر گردید.
